Analoge avonturen | #4

In de Analoge avonturen-serie deel ik – verrassend – mijn analoge fotografie. Want hoewel ik vooral met een digitale camera platen schiet, heb ik ook een grote liefde voor analoge fotografieMijn analoge camera gaat steeds vaker mee op pad in mijn dagelijks leven. In deze blog zie je meer van mijn winter in 2019 en lente in 2020, want de tijd loopt in mijn geval altijd wat achter als ik analoog fotografeer. En dat heeft ook zo zijn charme.

De laatste maanden van 2019

Het voelt als een eeuwigheid geleden, de laatste maanden van 2019. De tijd voordat het virus er was. Toen het weer nog winters was en de kerstboom het huis sierde. Op de schouw plaatste ik een bos van glazen, houten en keramieken dennenbomen. In een kleurrijk treintje arriveerden de inwoners in hun denkbeeldige kerstdorp. Het kleine poppetje dat je hieronder voor de posters ziet staan, een souvenir van een vakantie op Mallorca, kreeg een slee cadeau. Knus.

Het waren bewogen maanden voor me. Ik werkte mijn laatste weken als online redacteur bij de VPRO, voordat ik fulltime als freelancer aan de slag ging. Het waren weken vol vieringen van feestdagen, etentjes, borrels, danssessies tot diep in de nacht. Waar ik toen dacht dat het allemaal wel een tandje minder kon, ben ik gezien de huidige omstandigheden waarin we leven blij nog even te hebben uitgepakt. Om nu extra te kunnen genieten van alle opgedane herinneringen.

Een uniek aandenken uit Rotterdam

Halverwege januari gingen mijn vriend Remco en ik een weekend naar Rotterdam. Om zes jaar liefde te vieren (ik kan maar niet geloven hoe snel de tijd gaat). In zo’n lekker luxe hotel, met weinig plannen behalve het voornemen om goed te eten en drinken, en veel te wandelen. Tel daar een bezoek aan de Kunsthal en een spontane ontmoeting met vrienden bij op, en het fijne weekend was compleet.

Een paar maanden later schoot ineens de achterkant van mijn camera los. Het ingebouwde klemmetje dat de boel aan de zijkant bij elkaar hield, bleek kapot te zijn. Risico van het vak natuurlijk, als je met oude analoge camera’s werkt in mijn geval een Nikon F80. Maar laat dat nu precies niet zo bevorderlijk zijn voor de foto’s op het rolletje in de camera. De schade viel gelukkig mee: er zijn maar een paar foto’s gesneuveld door die overbelichting. En de foto’s hieronder, gemaakt in de lobby van dat hotel in Rotterdam, kregen een gloed van rood en geel ik zie het maar als een uniek aandenken. Best leuk voor een keertje. Al heb ik de cameraklep nu vakkundig afgedekt met plakband, om dit soort ongelukken bij de volgende Analoge avonturen te voorkomen.

Piekfijn paasontbijt

Een heerlijk ontbijtje met de paasdagen. En die tulpen maakten het lentegevoel natuurlijk helemaal compleet.

De lente en de vele wandelingen

Ommetje, na ommetje, na ommetje. Bijna elke dag wandelde ik een flink stuk tijdens de lentemaanden en vandaag de dag eigenlijk nog steeds. Geen straf, met dat heerlijke weer buiten. Remco, die in deze periode vanuit huis werkt, ging vaak mee. Gezellig, samen een luchtje scheppen.

Elke week werd de wereld een stukje groener, bloeide er wel weer ergens anders een nieuwe bloem, groeiden de lieve lammetjes een beetje groter. Genoeg om naar te kijken. En de fijnste manier om het hoofd leeg te maken.

Hier eindigt de reis voor nu, in het voorjaar van 2020. Tot er weer een nieuw fotorolletje vol is. Ben je ook toe aan fraaie plaatjes, een mooi portret bijvoorbeeld? Leuk – bekijk meer van mijn fotografie en ik hoor heel graag van je.

Bekijk meer • fotografie tekstovercontact

Volg Anna Schouten – Tekst & beeld op • InstagramFacebookBloglovin’

Heb je de vorige blogposts al gezien?
Event | Cornelis Serveert
Nieuw | Fotoalbums

Vergelijkbare berichten