Reis | Roadtrip door Italië

In september en oktober 2018 trokken mijn vriend en ik er ruim drie weken op uit: we gingen naar Italië. In de auto legden we duizenden kilometers af van Utrecht naar Grosseto (op zo’n twee uur afstand boven Rome) en terug. Met allerlei omwegen en afdwalingen. Dat legde ik natuurlijk vast, en is nu hier te bewonderen.

Oude stenen en lieve winkeltjes

Tijdens de reis kwamen we langs allerlei dorpen en kleine steden – waarvan ik eerlijk gezegd niet precies meer alle namen weet te noemen. Wel heb ik er een paar onthouden, waaronder Siena, Pitigliano en Grosseto. Waar we ook waren, de mediterrane sfeer kwam altijd weer op ons over. De eeuwenoude gebouwen versierd met groen, de kleine straatjes waar auto’s gewoon doorheen worden gepropt door de bestuurder, de vele kleine winkeltjes met lokale producten, de overheerlijke pasta’s en pizza’s. Nooit een jas nodig, steeds weer een zonnebril op. En de plaatsjes kleurden immer nog mooier tegen de tijd dat de zon onder ging.

Ook deden we een aantal grote steden aan: Florence en Milaan. Werkelijk waar een wereld van verschil, na weken te hebben doorgebracht in omgevingen met maar weinig mensen en alle ruimte om je heen. Toen pas kwam het besef dat we echt tot rust waren gekomen tijdens deze reis: even weg van de massa, met slechts het rustige leven om ons heen.

Campingleven

Dat we besloten om tijdens deze reis te kamperen, droeg ook bij aan dit gevoel van weg-zijn. Ik zag er van tevoren best tegenop om drie weken op een matje en een harde ondergrond te slapen – toch wel wat anders dan die paar nachtjes die ik normaal gezien op jaarbasis tijdens een festival moet doorbrengen in een tent. Nu heb ik mijn rug er ook niet per se blij mee gemaakt, maar na een halve week was ik er al aan gewend geraakt. Net als aan het stuk dat we op vrijwel iedere camping heen en weer moesten lopen naar het badhuis, en de vieze wasbakken waarin we de afwas moesten doen (zelfs in het laagseizoen).

Verder kan ik niet anders dan me aansluiten bij het back to basics-cliché. Want wat was dat een plezier. Iedere dag na het opstaan meteen genieten van het buitenleven: de tent openritsen en de frisse ochtendwind of het al warme zonnetje in het gezicht voelen. We leefden een kneuterig leven: zelfs het oplossen van sudokupuzzels behoorde al snel tot de dagelijkse routine. Zaten we dan, op onze ANWB koppel-stijl campingstoelen – vaak met een fles rode wijn (of bier, maar dat is dan weer zo lastig te koelen zonder koelkast) en een lekker kaasje erbij. Verder besteedden we onze tijd aan lezen, koken en zwemmen (met als hoogtepunt: een campingplek op tien seconden lopen van het Gardameer). Ik zou het zo weer doen, gerust nog eens drie weken lang.

Vanuit de auto

Naast de camping, hebben we ook urenlang in de auto doorgebracht. Ook daar kon ik geen genoeg van krijgen. De muziek stond aan of er werd gezellig gekletst, en de uitzichten waren adembenemend. Van uitgestorven boerendorpen tot hoge flatgebouwen, van wijngaarden tot hoge heuvels: alles kwam voorbij. Een greep uit de collectie, zoals je hierboven ziet, geeft misschien een kleine impressie (op Instagram deelde ik hier al eens meer over).

Dat is me het uitzichtje wel

Niet alleen vanuit de auto, maar ook tijdens de vele wandelingen die we maakten op het platteland kwamen de fraaiste uitzichten voorbij. Regelmatig besloten we om gewoon eens een poosje stil te staan op een mooie plek – om het allemaal goed in ons op te nemen. En gelukkig hebben we de foto’s nog!

Oh Italië, wat heb ik van je genoten. Ik ben snel terug (hoop ik).

Wil je door mij op de foto worden gezet, of heb je omgevings- of evenementfoto’s nodig? Leuk! Neem contact op

Bekijk meer • fotografie tekstovercontact

Volg Anna Schouten – Tekst & beeld op • InstagramFacebookBloglovin’

Heb je de vorige blogposts al gezien?
Bruiloft | Floranne en Roos
• Event | Utrecht ontdekken met Waar Utrecht Eet

Gerelateerde berichten

Vergelijkbare berichten